Kolejnym problemem był blat – wiecznie zawalony sprzętami. Czajnik, toster, ekspres do kawy, mikser. Każdy z nich stał na stałe i zabierał miejsce do krojenia. Rozwiązanie przyszło z kuchnią na wymiar: zrobiłam podblatową szafkę z wysuwaną półką na mikser i robot kuchenny. Teraz gdy ich nie używam, chowają się za frontem. Czajnik i ekspres postawiłam na wąskiej półce nad blatem, ale tylko te, których używam codziennie. Reszta, jak gofrownica, wylądowała w szafce nad lodówką. To miejsce, które często zostaje puste, a potrafi pomieścić całkiem sporo.
Największym wyzwaniem dla mnie okazała się kanapa z funkcją spania. Miałam mały salon z aneksem i potrzebowałam miejsca do siedzenia dla gości oraz spania dla rodziny. Nowa, porządna kanapa kosztowała krocie, więc zaczęłam polowanie na allegro i facebook marketplace. Znalazłam wersalkę z mechanizmem DL, która miała tylko przetartą tapicerkę welurową na jednym boku. Sprzedająca oddała ją za 150 zł, bo przeprowadzała się za granicę. Kupiłam w sklepie z tkaninami resztkę weluru za 40 zł i własnoręcznie obszyłam uszkodzone miejsce. Efekt? Nikt nie wiedział, że to przeróbka. Mechanizm DL jest świetny, bo rozkłada się błyskawicznie i nie trzeba ściągać poduszek.
Prawdziwym wyzwaniem okazało się przechowywanie garnków i pokrywek. W standardowych szafkach wszystko się piętrzyło i spadało przy otwarciu. Postawiłam na system cargo – wąskie, wysokie szuflady na kółkach, które wysuwają się całkowicie. Dzięki temu widzę każdy garnek od razu. Do tego w szufladzie obok zrobiłam przegródki na pokrywki, ustawione pionowo. Zajęło mi to trzy dni kombinowania z wymiarami, ale efekt jest taki, że gotuję szybciej i bez nerwów. Nawet mąż przestał narzekać, że nie może znaleźć sitka do makaronu.
Z czasem doszłam do wniosku, że funkcjonalna kuchnia to także sprytne rozwiązania dla gości na noc. W moim salonie stoi kanapa z funkcją spania, która ma wbudowany pojemnik na pościel. To genialne – poduszki i koce są zawsze pod ręką, a nie walają się po szafach. Do tego materac piankowy, który zapewnia wygodę, nawet gdy ktoś śpi na niej kilka nocy z rzędu. Wybrałam model z tapicerką welurową, bo łatwo się czyści i nie mechaci.
Tapicerka welurowa to mój sekretny trik na dodanie charakteru bez przepłacania. Welur ma tę magiczną właściwość, że łapie światło i wydaje się droższy, niż jest w rzeczywistości. W jednym z projektów na Ochocie postawiłam na kanapę z funkcją spania w kolorze musztardowym, obitą welurem. Mieszkanie miało 32 metry i niskie okna, ale ta kanapa natychmiast stała się punktem centralnym. Kupujący zatrzymywali się przy niej, głaskali tapicerkę, a potem pytali o cenę. Sprzedaż zamknęliśmy w trzy tygodnie. Pamiętaj tylko, żeby welur nie był zbyt rzucający się w oczy – lepiej postawić na stonowany odcień niż krwistą czerwień.
Przy okazji remontu łazienki musiałam też rozwiązać problem gości na noc. Mieszkanie ma tylko jedną sypialnię, a w salonie postawiłam kanapę z funkcją spania. Na szczęście znalazłam model z mechanizmem DL, który jest prosty w obsłudze i nie wymaga odsuwania mebli. Do tego tapicerka welurowa – wygląda elegancko i jest przyjemna w dotyku, a przy tym łatwa do czyszczenia z kurzu. Do kompletu wybrałam łóżko z pojemnikiem na pościel, co rozwiązało problem braku miejsca na przechowywanie koców i poduszek. Wersalka, którą wcześniej rozważałam, zajmowałaby za dużo miejsca w ciągu dnia.
Kiedy w końcu udało mi się urządzić własne mieszkanie, stanęłam przed wyzwaniem, które zna każdy mieszkaniec bloku z wielkiej płyty - jak pogodzić marzenie o przytulnym salonie z rzeczywistością trzydziestu metrów kwadratowych. Dywany do salonu to nie tylko ozdoba, ale też sposób na wyciszenie i dodanie ciepła. Pamiętam, jak pierwszy raz weszłam do pustego pokoju i poczułam ten pusty odgłos kroków na panelach. Od razu wiedziałam, że bez miękkiej powierzchni pod stopami nie będzie to dom. Ale wybór okazał się bardziej skomplikowany, niż myślałam. Mały metraż wymusza konkretne decyzje. Zbyt duży dywan zje przestrzeń, zbyt mały będzie wyglądał jak wycieraczka. Zaczęłam od zmierzenia salonu i narysowania na kartce, gdzie postawię meble. Okazało się, że najlepiej sprawdza się dywan, który wychodzi spod nóg kanapy na około 30-40 centymetrów. Proste, ale diabeł tkwi w szczegółach.
Jednak funkcjonalna kuchnia to nie tylko miejsce do gotowania. W moim mieszkaniu pełni też rolę jadalni i strefy spotkań. Dlatego postawiłam na składane krzesła, które chowają się pod składany blat przy ścianie. Gdy przychodzą goście, rozkładam stół i mamy miejsce dla czterech osób. A gdy jesteśmy sami, blat służy jako dodatkowa powierzchnia do pracy. Ważne, żeby krzesła były lekkie i łatwe do przenoszenia – unikam ciężkich modeli, które tylko blokują przejście.
